Ode aan "Het Filiaal"

Ik mis nu al

De twee vriendinnetjes:
twee dames in de tachtig, arm in arm, die giechelden als je iets liefs tegen ze zei

Mitchell:
die vanaf z'n vijfde alleen naar de bieb ging, en altijd twee boeken meenam, een strip en een informatie boek

Karin:
nu 4 jaar, die we als baby leerde kennen, en die altijd kikker moest omhelzen als ze binnen kwam

de krantenlezers:
die verlegen langs de balie liepen en uren in de krantenhoek zaten te lezen

Marian's vrolijk geschilderde bankjes:
en alle kinderen die daar hardop gingen "voorlezen"

woensdagmiddag met Margreet en Miranda:
vierkante koekjes, lieve meiden, fijne uitleggers, leuk team

de duitse zusjes:
die me altijd vertelden hoe het met ze ging en wat voor spannende dingen ze meemaakten

de "blonde" familie:
en het zoontje die een keer zijn tong in een neusgat stopte toen ik vroeg of hij verkouden was (ja, dus)

de mevrouw die niet kan praten wegens mond kanker:
maar die ondanks alles vrolijk kijkt en ons het laatste nieuws over haar toestand vertelt op een kleine draagbare "typemachine"

de jongen:
die altijd zijn luisterboeken verkeerd inleverd, maar dat met erg veel charme doet

de flinke mevrouw:
die haar kind moet missen

de familie met 3 passen:
en geen idee of alles ingeleverd is "zou je voor mij even willen kijken..."

en alle boeken:
die het spannend vonden om met een lener mee te gaan en het ook fijn vonden om weer thuis te zijn, in "Het Filiaal".