
Ik weet dat 23 dingen afgelopen is, maar ik ga gewoon vrolijk verder. Ik ben vandaag bij de Sociale Dienst (afd. Inburgering)geweest en heb gehoord dat ik inderdaad een inburgeringsexamen moet doen. Dit komt blijkbaar door de nieuwe inburgeringswet van 2007. Dank je wel, Rita Verdonk. Na vandaag weet ik hoe het zit, en, omdat ik het belangrijk vind (ja, ja, ook omdat het over MIJ gaat...) zet ik het ook op mijn blog. Het zit zo. Alle mensen die niet nederlands zijn en ook niet uit een E.U. land komen zijn nu verplicht een inburgeringsexamen af te leggen. De enige uitzonderingen zijn mensen die in Nederland op school zijn geweest. Gek genoeg waren ze niet onder de indruk van mijn "Schrijf Goed Nederlands" (met eind cijfer 9) diplomatje, en ook niet mijn 23 Dingen certificaat!! Toen durfde ik niet meer met mijn "Creatieve Handvaardigheid" diploma uit het jaar nul aan te komen. Terug bij de les: men betaalt zelf voor het examen (€85) en krijgt 5 jaar de tijd om het examen daadwerkelijk te nemen. Ik heb zelf die spanning niet nodig en wil het na de zomer doen. Wel had ik een medewerker die alles goed uitlegde en de tijd nam om naar al mijn vragen te luisteren. Blijkbaar krijgen alle gemeenten lijsten van de IB Groep in Groningen van alle inburgeringsverplichtigen, en die werken ze af. Ik ben een van de laatste uit De Bilt, hoorde ik. Amsterdam loopt achter omdat daar meer buitenlanders wonen. Ik vroeg wat er zou gebeuren als ik het niet zou halen (het zijn nl. hele vreemde vragen, zag ik op internet) en daar had ze niet echt een goed antwoord op. Wel zei ze dat ik het nog een keer kon nemen. Ik vertelde dat ik dit allemaal wel eng vond en daar kon ze inkomen. Ben ik hier blij mee? Nee. Maar onderweg naar huis heb ik een leuke 2de hands winkeltje gevonden en heb wat rotzooi gekocht (onder andere een houten kikker - heel leuke voor €3,00). Hiervan werd ik vrolijker en dacht ik "Jill, jongen, als je 23 dingen kan doen kan je dit ook". Maar wat ik eng vind zijn lijsten, en helemaal als mijn naam erop staat.



